![]() |
Met <v> in plaats van <Enter>, of gebruik het voorslagenmenu.
MusiCAD kent (nog) geen echte naslag die ook als naslag gespeeld word. Met een beetje trucage kun je wel
een voorslag achter de noot schuiven... (<alt-
>)
Twee
stokken aan een nootbolletje betekent twee noten met het bolletje op dezelfde plek en met de stokken in
tegengestelde richting. Met <alt-E> kun je zo'n
extra noot toevoegen (zie nootkenmerken)
Bijvoorbeeld door op de knoppenbalk de akkoordmodus aan te zetten en de volgende noten in te voeren. Zolang de AKKOORD-knop "ingedrukt" is worden alle ingevoerde noten aan de dichtstbijzijnde stok gehangen. (Of gebruik <Insert> in plaats van <Enter>)
Selecteer de noten waarboven de streep moet komen als blok, en zet met het crescendo-menu een doorgetrokken streep erbij. De blokjes aan het begin en einde zijn de aanknopingspunten waarmee de streep naar alle kanten kunt uitbreiden.
Drie mogelijkheden:
1) de hele partij: vink WEGLATEN_MAATSTREPEN af bij PARTIJ|EIGENSCHAPPEN|KENMERKEN
2) een deel van de partij: Zet het betreffende deel in maatsoort 1/2 1/1 of 1/4
3) een enkele maatstreep moet verdwijnen zet een harde maatstreep en maak deze vervolgens onzichtbaar met <x> Meestal zul je dan ook de maatsoort onzichtbaar willen maken: <x> Haal in geen geval de maatsoort weg; in MusiCAD MOET ALTIJD een maatsoort opgegeven worden. De maatsoort bepaalt ook hoe noten geclusterd worden. MusiCAD blijft achter de schermen wel met maten en maatsoorten werken!!
Harde maatstrepen sluiten een stukje muziek af; dwz ze komen NA de laatste noot van het betreffende stukje. 1-tjes (prima volta, "hokje-1") en 2-tjes (secunda volta) moeten aan het BEGIN staan van een stukje. De harde maatstreep moet dus VOOR het 1-tje komen, in plaats van erna. Dit lukt prima als de cursor op het 1-tje of 2-tje staat. Als je eerst de maatstreep zet en daarna pas 1-tjes en 2-tjes zul je niet met dit probleempje geconfronteerd worden.
MusiCAD begrijpt sleutelwissels halverwege de maat niet. Als je e.e.a. toch wilt moet je een beetje 'truken': - aan het einde van de huidige maat een harde maatstreep zetten. - op de plaats waar de nieuwe sleutel moet komen eveneens een harde maatstreep noteren en maak deze onzichtbaar met <x>.- Nu kun je de bedoelde sleutel neerzetten, zodanig dat deze ook "werkt". Denk er wel aan dat zo'n extra onzichtbare maatstreep in ALLE partijen moet staan....Pas desgewenst ook de maatnummers aan
Een overbinding loopt ALTIJD van nootbolletje naar nootbolletje, en komt bij transponeren daarom altijd op de juiste plek. Overbindingen staan in principe tussen noten van gelijke hoogte, maar kunnen in MusiCAD ook gebruikt worden tussen noten van verschillende hoogte. Overbindingen zijn gekoppeld aan de noot (zichtbaar aan ( ) op de statusregel.
Een legatoboog loopt van een willekeurige plek naar een volgende plek. Begin en einde in horizontale richting zijn wel gekoppeld aan de bijbehorende noten. De vertikale positie wordt bepaald door de waarde onder [OPTIES|TEKSTOPMAAK|MUZ.AANW1] en een eventuele handmatige verschuiving.
Selecteer met <shift-
>
het gedeelte waarboven de boog moet komen (selectie is nu zichtbaar in rood).
Kies op de knoppenbalk het Lijnen-menu en kies
daarin de legatoboog bovenlangs. De blauwe blokjes zijn de aangrijpingspunten
die je naar de gewenste plek kunt verplaatsen door eerst de nootcursor op zo'n aangrijpingspunt
te zetten, en vervolgens met <alt-
>
<alt-
><alt-
><alt-
>te
verplaatsen. (Of kies de verplaatsrichting in het windroosmenu)
Ja. Met <ctrl-k> of het windroosmenu|X->x maak je een noot/rust kleiner (stichnoten/cuenotes)
Waarschijnlijk zijn er 1 of meerdere partijen in de partituur niet zichtbaar. Als de maatindeling in zo'n onzichtbare partij niet hetzelfde is, ziet MusiCAD dat de partijen niet even lang zijn en maakt ze alsnog even lang, met als gevolg dat in de wel zichtbare partijen teveel rusten worden toegevoegd. Dit gebeurt in het bijzonder bij ongelijke opmaten. Meestal verdwijnen ze na bewaren en weer opnieuw openen
De instelling Vormgeving|Ornamentatie staat op nul. Zet deze op ca 12 om een goed leesbare grootte van versieringstekens te krijgen.
Door de instelling Opmaak|VrijeNotatie aan te zetten, houdt MusiCAD zich niet meer aan de 'regels' en zet de versieringstekens ook er onder.
Invoeren gaat met het rustenmenu op de knoppenbalk. Een teken voor meerdere maten rust bestaat eigenlijk uit twee delen. Allereerst het rust teken zelf. Dit is een "staccato-rust" met duur als een hele maat. Daarna komt met een speciaal type tekst het aantal maten. In partituurweergave worden "multirusten" volledig uitgeschreven als gewone rusten, in partijweergave als multirust. Uitgeschreven multirusten herken je aan een streepje onder de rust op de notatiebalk.
